Jednakże polityczne uwarunkowania pozwoliły obozowi czeskich reformatorów zyskać poparcie króla Wacława IV, bowiem arcybiskup pozostał zwolennikiem „rzymskiego” papieża Grzegorza XII, a król przystąpił wówczas do obediencji soboru pizańskiego. Dekret kutnohorski z 1409 pozwolił stronnictwu Husa na zdominowanie uniwersytetu praskiego i spowodował masowy eksodus niemieckich magistrów i studentów. Jan Hus został rektorem uniwersytetu. Około roku 1412 w Czechach istniał już dobrze ukształtowany, radykalny ruch reformatorski pod przywództwem Husa, zasilony także przez prześladowanych przez ostatnie sto lat waldensów. Ruch ten wywołał zaniepokojenie kurii papieskiej. W lipcu 1412 legat antypapieża Jana XXIII kardynał Pietro Stefaneschi obłożył Pragę interdyktemLambert, s. 396-418; Lea, II, s. 438-452.. Dwa lata później tytularny biskup Nezaro Mikołaj został mianowany papieskim inkwizytorem Pragi. Zajął on jednak dość zaskakujące stanowisko, wydając dokument poświadczający prawowierność Jana HusaSoukop, s. 164-167; Patschovsky, s. 130;