Uczestniczył w wojnie o sukcesję austriacką w służbie armii hanowerskiej. W 1743 r. Albrecht Wolfgang i jego syn Wilhelm wzięli udział w bitwie pod Dettingen. 11 maja 1745 regiment Albrechta Wolfganga, wchodzący w skład armii angielsko-hanowersko-holenderskich, walczył w bitwie pod Fontenoy. W 1747 r. zakończyła się służba wojskowa Albrechta na rzecz księcia orańskiego. Zmarł rok później.
Albrecht Wolfgang należał do wolnomularstwa. Pojawił się w 1725 r. na listach członków londyńskiej Loży Rummer and Grapes, z której powstała Wielka Zjednoczona Loża Anglii. Znał się tam z wielkim mistrzem Johnem Theophilusem Desaguliersem oraz George'em Payne'em. Był kluczową osobą, która przywiodła Fryderyka II Wielkiego do masonerii.
Bibliografia Curd Ochwadt, Voltaire und die Grafen zu Schaumburg-Lippe. Brema, Wolfenbüttel 1977. Hella S. Haasse, Ich widerspreche stets. Das unbändige Leben der Gräfin Bentinck, Reinbek bei Hamburg 1997 Anna-Franziska von Schweinitz, Zum 300. Geburtstag des ersten deutschen Freimaurers, Albrecht Wolfgang, regierender Graf zu Schaumburg-Lippe [w:] Quatuor Coronati, 35 (1998), s.