Grupa Bergsona – żydowskie ugrupowanie zaangażowane w kampanię na rzecz ratowania europejskich Żydów.
Grupa powstała w Stanach Zjednoczonych w 1940 roku z inicjatywy kilkunastu młodych Żydów z Palestyny i Europy by prowadzić agitację i zbiórkę pieniędzy na rzecz prawicowej bojówki Irgun. Przywódcą grupy został Hillel Kook, który używał pseudonimu Peter H. Bergson, a jego zastępcą był Szemu’el Merlin.
Grupa zbierała fundusze na rzecz nielegalnej imigracji Żydów do Brytyjskiego Mandatu Palestyny oraz promocję idei armii żydowskiej.
Po ujawnieniu w listopadzie 1942 roku informacji o eksterminacji europejskich Żydów przez nazistów Grupa Bergsona zaczęła walczyć z obojętnością administracji prezydenta Roosevelta, która za cel stawiała sobie jedynie zwycięstwo w wojnie, a nie ratowanie Żydów i biernością establishmentu żydowskiego, który bezwzględnie popierał rząd amerykański. Grupa rozpoczęła kampanię agitacyjną i happeningową w celu nagłośnienia Holocaustu i wymuszenia na amerykańskim rządzie zmiany polityki. Dzięki pomocy m.in. reżysera i scenarzysty Ben Hecht, impresario Billy’ego Rose’a i kompozytora Kurta Weilla Grupa Bergsona wystawiła spektakl „We Will Never Die” w Madison Square Garden i innych miastach. W październiku 1943 roku zorganizowano marsz 400 ortodoksyjnych rabinów na Biały Dom.