Ponadto w tablut gra się obecnie również zgodnie z oryginalnymi zasadami, które zostały ponownie przetłumaczone.
Odmiany Jedyną odmianą gry tafl, której stosunkowo jednoznaczny zbiór zasad przetrwał do czasów współczesnych, jest tablut, saamska odmiana tej gry, która została opisana przez Linneusza podczas jego ekspedycji do Laponii w 1732 roku.
Jeśli chodzi o grę średniowieczną, nie istnieje żaden kompletny, jednoznaczny opis jej zasadMurray 1951, s. 61, stwierdza, że spośród wielu wzmianek o grze tafl w sagach, jedyna wskazówka na jej temat znajduje się w Sadze o Frithiofie (Friðþjófs saga), chociaż i ona jest niejednoznaczna i bywała interpretowana jako odniesienie do szachów., jednak celem króla była ucieczka na (zależnie od wariantu) obrzeża lub rogi planszy, podczas gdy celem większych sił było jego schwytanie. Chociaż rozmiar planszy i liczba bierek bywały różne, wszystkie gry charakteryzowały się specyficznym stosunkiem sił wynoszącym 2:1, przy czym słabsza strona posiadała figurę króla, która rozpoczynała grę w centrum.