W trakcie Wielkiego Tygodnia 1942 usłyszała od Jezusa słowa: Od tej pory nie będziesz się odżywiać pokarmem ziemskim, twoim pokarmem będzie Moje ciało. Twoja krew jest moją krwią, a Twoje życie - Moim. Od tej daty przestała przyjmować pokarmy. Początkowo, próbując przełykać drobne porcje, krztusiła się i doznawała torsji, w związku z czym przestała podejmować takie próby i od tego momentu jej zdrowie się poprawiło. Zjawisko to nazywane jest inedią.
Za radą kierownika duchowego (salezjanina), złożyła przyrzeczenia jako świecka salezjanka współpracownica, i postanowiła ofiarowywać swoje cierpienia za zbawienie młodzieży.
Podejrzewając fałszerstwa, była podczas ekstaz – a zwłaszcza po podjęciu decyzji o zaprzestaniu przyjmowania pokarmów i napojów – obserwowana przez księży i lekarzy. Z czasem obserwacja przyjęła postać stałej i szczegółowej kontroli jej życia, czemu się nie sprzeciwiała. 27 maja 1943 przewieziono ją do szpitala, gdzie została zamknięta na klucz w separatce i była pilnowana przez strażników.