Pod koniec maja 218 p.n.e. flota macedońska popłynęła na Kefalenię, gdzie połączyła się z flotą messeńską, akarnańską i epirocką oraz piętnastoma statkami wysłanymi przez Skerdylajdasa. Atak był skierowany przeciw Etolom. W r. 217 p.n.e. Skerdylajdas, zmieniając front z powodu niezapłaconego żołdu, wtargnął do Pelagonii, łupiąc jej jedno miasto. Następnie najechał Dassaretydę oraz zajął Antipatreję, leżącą blisko rzymskiego protektoratu. Po czym wyruszył na wschód, by spustoszyć część górnej Macedonii. Jesienią Filip V powrócił do kraju, po czym poprowadził armię do Dassaretydy i wyparł Skerdylaidasa z tych terenów. Rzymianie uznali Skerdylaidasa za sojusznika, pomimo łamania przez niego traktatu zakazującego Ilirom wypływania na południe od Lissos. Zimą Filip V zbudował flotę liczącą sto lemboi, zamierzając zdobyć Apollonię. Dowiadując się, że rzymska flota zamierza połączyć się ze Skerdylaidasem pod Apollonią, wycofał się. Skerdylaidas bowiem domyślając się planu Filipa, zwrócił się o pomoc do Rzymian.
Od r. 212 p.n.e. Skerdylaidas objął władzę nad całym królestwem Ardiajów. Rządził nim do swej śmierci w r. 206 p.n.e. Z nieznaną z imienia córką Amyndara, króla epirockich Atamanów, miał syna i następcę tronu, Pleuratosa III.