Vasilis Michaelides (gr.: ) – XIX-wieczny pisarz uważany za poetę narodowego Cypru.
Urodził się w Lefkoniko, wsi w Dystrykcie Famagusta na Cyprze, między 1849-1853 r. W 1862 roku przeniósł się do Nikozji, aby uczęszczać tam do gimnazjum. Jego pierwszy kontakt ze sztuką nastąpił w arcybiskupstwie w Nikozji, gdzie trenował hagiografię. Później przeniósł się do diecezji Larnaca, gdzie koncentrował się na malarstwie pod opieką swojego wuja. W roku 1873 opublikował swoje pierwsze wiersze Lichwy (gr.: ) oraz Słowiki i Sowy (gr.: ), a w 1875 roku przeniósł się do Neapolu we Włoszech, aby dalej studiować malarstwo. Michaelides opuścił Włochy w 1877 roku i udał się do Grecji, gdzie wstąpił jako ochotnik do greckiej armii i walczył o wyzwolenie Tesalii. Wraz z końcem tureckiego panowania na Cyprze w 1878 roku, wrócił do Limassol, gdzie zaczął pisać do lokalnej gazety „Alithia” (gr.: ).
Michaelides napisał kilka wierszy w katharevousa, dimotiki oraz dialekcie cypryjskim. Jego pierwszy zbiór poezji Słaba lira (gr.: ), który został opublikowany w 1882 roku. Dwa lata później został powołany do pracy jako pielęgniarz zapewniając sobie w ten sposób dochód, mieszkanie i wyżywienie. Zaczął pisać do gazety Salpigga (gr.: ).