Po zakończeniu wojny i zwolnieniu z internowania podporządkowano go 2 stycznia 1905 r. Flotylli Syberyjskiej. Nowym dowódcą został na krótko por. W. M. Łukin, po czym zastąpił go por. Aleksandr A. Browcyn. W latach 1912–1913 przeszedł remont kapitalny połączony z przezbrojeniem. W lipcu 1916 r. przepłynął do nowego portu macierzystego, którym stał się Archangielsk, gdzie pod koniec listopada tego roku włączono go do Flotylli Północnego Oceanu Lodowatego. Podczas jednego z rejsów bojowych zatopił w rejonie Wyspy Charłow niemiecki okręt podwodny U-56. W lutym 1917 r. skierowano na remont kapitalny w Wielkiej Brytanii. Po rewolucji październikowej władze brytyjskie w listopadzie tego roku zarekwirowały go. Podczas wojny domowej w Rosji Brytyjczycy w maju 1918 r. przekazali go Białym Rosjanom. Na pocz. 1920 r. okręt zbiegł z Archangielska. Według części źródeł przepłynął do francuskiej Bizerty, zaś według innych do Wielkiej Brytanii. Wiadomo, że w latach 1923–1924 został przekazany na złom.
Przypisy