Zidentyfikowany w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców w 1943 pod numerem 490 (raport dzienny z 24 kwietnia 1943). Przy jego zwłokach zostały odnalezione: dwa notatniki, karta szczepień w Kozielsku, dwa medaliki, rachunek, skierowanie do lekarza, kartkę z adresami oraz pismo w języku rosyjskim z obozu. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 0490. W Archiwum Robla w pakiecie 03852-06, wymieniony na liście adresowej znalezionej przy szczątkach Józefa Rzepki, gdzie wskazany jest adres „Marszałkowska 81a, m. 22" Warszawa.
Podczas pobytu w obozie jenieckim prowadził dziennik, który został odnaleziony po jego ekshumacji w 1943 i opublikowany przez Józefa Mackiewicza, a następnie w wielu źródłach historycznych poświęconych zbrodni katyńskiej. Jego pamiętnik został uznany za jeden z dokładniejszych i prowadzony do ostatnich chwil przed egzekucją. Z jego zapisów wiadomo, że Adam Solski przebywał w obozie w Kozielsku wraz ze swoim bratem, kapitanem artylerii Kazimierzem Solskim, który również był tam osadzony i zamordowany 17 kwietnia 1940 (Adam wspomniał w swoim dzienniku o spotkaniu z bratem Kazimierzem na terenie kozielskiego obozu w dniu 5 listopada 1939).