Narastający konflikt między społecznościami grecką i turecką na wyspie doprowadził do ponownego wysunięcia tej koncepcji przez dyplomację turecką. O ile prezydent Cypru Makarios III zdecydowanie się jej sprzeciwiał, twierdząc, że Turkom cypryjskim wystarczy nadać prawa mniejszości narodowej, na podział wyspy był skłonny zgodzić się grecki rząd czarnych pułkowników, który od 1969 prowadził własne rozmowy z Turcją, chcąc uregulować kwestię cypryjską bez konsultacji z prezydentem Cypru. Autorytarny rząd Grecji dążył do przyłączenia do tego kraju części wyspy przy równoczesnych ustępstwach terytorialnych na rzecz Turcji, co stanowiło w istocie realizację idei taksim. Zdecydowany sprzeciw Makariosa III wobec takiego rozwiązania doprowadził do organizacji przez juntę zamachu stanu na Cyprze.

Zamach stanu z 15 lipca 1974 początkowo przyniósł sukces spiskowcom z prawicowej, terrorystycznej organizacji EOKA B – Makarios III uciekł z oblężonego pałacu prezydenckiego w Nikozji, a jego następcą ogłosił się przywódca EOKA B Nikos Sampson.