Kierując się troską o losy państwa, arcybiskup odmówił rezygnacji z urzędu prezydenckiego. Wówczas 7 marca 1972 Gennadiusz, Antym i Cyprian ogłosili nałożenie na niego suspensy, do czego nie mieli prawa. Decyzję tę skrytykowały wszystkie pozostałe Kościoły prawosławne, jednak hierarchowie odmówili wycofania się ze swojego stanowiska. 13 kwietnia 1974 powtórzyli swoją decyzję o suspensie, zaś 17 kwietnia wezwali Cypryjczyków do nieposłuszeństwa wobec Makariosa III. Ten ostatni zwrócił się wówczas do czterech patriarchów starożytnych (Konstantynopola, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy) z prośbą o rozwiązanie sporu.
5 lipca 1974 w Nikozji na Wielkim Synodzie patriarchowie Aleksandrii i Antiochii oraz delegaci pozostałych patriarchatów starożytnych ogłosili decyzję trzech metropolitów niebyłą i niekanoniczną, po czym wezwali ich do zaakceptowania tych postanowień. Po tym, gdy Gennadiusz, Antym i Cyprian odmówili ich uznania, zostali 14 lipca tego samego roku suspendowani. Wielki Synod wyznaczył natychmiast ich następców.