Jan Stanisław Bogusz (ur. 4 marca 1928 w Ciotczy, zm. 29 kwietnia 2009 w Warszawie) – polski pedagog specjalizujący się w pedagogice wojskowej, prof. zw. dr hab. o specjalności dydaktyka ogólna, pedagogika wojskowa. Pułkownik Wojska Polskiego. Nauczyciel akademicki Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego, a po 1990 roku m.in. w Wyższej Szkole Zawodowej „Kadry dla Europy” w Poznaniu, Elbląskiej Uczelni Humanistyczno-Ekonomicznej i Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie.
Kariera zawodowa Członek Czerwonego Harcerstwa, Lublin 1939. W latach 1941–1944 był uczestnikiem podziemia zbrojnego w szeregach Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. W latach 1946–1948 był członkiem Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OMTUR) i Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS, 1947–1948), a w latach 1948–1990 członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był przewodniczącym Zespołu Partyjnego Pedagogów i Psychologów przy Wydziale Nauki, Oświaty i Postępu Technicznego KC PZPR (1984–1990), członkiem Komisji Oświaty KC PZPR (1986–1990), członkiem Komisji Młodzieży, Kultury Fizycznej i Turystyki KC PZPR.