Klasyfikacja Wyróżnia się trzy zasadnicze odmiany martwiczego zapalenia powięzi. Podstawą podziału jest gatunek bakterii odpowiedzialnych za chorobę. Typ I: infekcje mieszaną florą bakteryjną; stanowią 55–75% wszystkich przypadków. Przynajmniej jeden gatunek jest ścisłym beztlenowcem (rodzaju Bacteroides lub Peptostreptococcus), towarzyszą mu organizmy fakultatywnie beztlenowe takie jak Streptococcus spp. (inne niż grupy A) czy z rodziny Enterobacteriaceae (E. coli, Enterobacter, Klebsiella, Proteus spp.). Chorują często osoby poddane immunosupresji, cierpiące na cukrzycę, otyłość, niewydolność naczyń obwodowych, zakażenie HIV, różne nałogi itp. U dzieci czynnikiem wyzwalającym zapalenie bywa zapalenie pępka (noworodki) lub przebycie ospy wietrznej (starsze). Zakażenie obejmuje okolicę krocza i tułów. Typ II: czynnikiem etiologicznym jest Streptococcus pyogenes (grupa A), samodzielnie albo łącznie z gronkowcem złocistym (Staphylococcus aureus). Cechami wyróżniającymi ten rodzaj zakażenia są: występowanie zespołu wstrząsu toksycznego, możliwość obecności pozaszpitalnych szczepów MRSA o zwiększonej wirulencji, lokalizacja ogniska na kończynie.