Od roku 1970 miała ponad 120 indywidualnych wystaw w Polsce, Szwecji, Niemczech, Norwegii, Luksemburgu, Hiszpanii i Holandii. Od roku 1965 uczestniczy w ponad 200 wystaw zbiorowych w Polsce, Niemczech, Francji, Luksemburgu, Norwegii, Holandii i Szwecji.
Uczestniczka wielu manifestacji, imprez i sympozjów potępiających stan wojenny w Polsce, jak również poświęconych walce o suwerenność i niepodległość Polski i innych narodów ujarzmionych przez reżimy komunistyczne, m.in. w RFN, Norwegii, Francji, Wielkiej Brytanii.
Obecnie mieszka na zmianę w Berlinie oraz w Gdańsku. Jej mężem był Andrzej Jan Piwarski (1938–2025), malarz i grafik.
Twórczość Cykle obrazów i rzeźb: Ludzie-ptaki – 1966–1972, Kobiety i konie – 1972–1974, Ludzie na drodze – 1974–1975, Wieczerze przy pustych stołach – 1975–1977, Klatki – 197–1977, Przestrzeń (dziura jako tworzywo malarskie) – od 1976, Kolorowi żołnierze – od 1992, Ludzie i konie – od 1992, Panki z trójkątami – od 1992, Wieczne światło – od 1992.
Rzeźby w ceramice i drewnie od 1977 roku, Obiekty ceramiczne – 1977 – 1991, W kręgu meduzy i trójkąta – 1990–1991, Człowiek-obiekt gry – 1991, Pozwólcie śpiewać ginącym ptakom – 1991–1999, Ludzie-Mumie – 1991–1999, Ludzie bez serc, Ludzie bez głów, Postacie kobiet, Konie, 1991–1999.