29).
Prześladowania w okresie nazizmu
thumb|220px|Stolperstein Otto Siegela, który za odmowę służby wojskowej w 1944 roku przez nazistowski Sąd Okręgowy w Olsztynie został skazany na karę śmierci W okresie nazizmu wielu tutejszych niemieckich Świadków Jehowy trafiło do więzień i hitlerowskich obozów koncentracyjnych za odmowę wyrzeczenia się służby dla Boga i rezygnacji z chrześcijańskiej neutralności. Jednym z pierwszych aresztowanych w 1936 roku był Anton Lippert z Sußnick (Suśnika) i osadzony w obozach Dachau i Natzweiler-Struthof. Paul Lask z Ełku został osadzony w obozach Stutthof, Natzweiler-Struthof i Buchenwald, gdzie zmarł.
Okres po II wojnie światowej (1945–1950) Po II wojnie światowej Świadkowie Jehowy podjęli działalność kaznodziejską na terenie Warmii i Mazur w roku 1945. Społeczność ta składała się z trzech grupy wyznawców: polskich osadników, Ukraińców z akcji wysiedleńczej „Wisła” oraz przedstawicieli ludności miejscowej, zgodnie ze sobą współpracujących. Warmia i Mazury należały to tych terenów, na których Świadków Jehowy było najmniej w porównaniu z pozostałymi częściami kraju. Sytuacja Świadków Jehowy w tym okresie była ciężka. Dochodziło do prześladowań ze strony członków innych wyznań oraz nieufność ze strony miejscowych władz.