Poza Łodzią, działały zbory w Konstantynowie Łódzkim (28 członków), Łowiczu (28; zezwolenia na prowadzenie zebrań uzyskiwał Jan Kret), Pabianicach (28), Rudzie Pabianickiej (32 członków), Sieciechowie (30) i Wieluniu (15).
W 1926 roku w zborze w Łodzi na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa przybyło 129 osób. Od 4 do 6 kwietnia 1926 roku w sali przy ul. Piotrkowskiej 108 w Łodzi odbyło się trzydniowe zgromadzenie. Rozpoczęto regularną działalność kaznodziejską w Piotrkowie Trybunalskim i Radomsku.
W 1927 roku w polskojęzycznym zborze w Łodzi na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa przybyło 150 osób, a w niemieckojęzycznym – 112.
Od 7 do 9 kwietnia 1928 roku w Łodzi odbyła się konwencja. Przybyły na nią delegacje z różnych stron Polski. Rozpoczęto regularną działalność kaznodziejską w okolicach Wieruszowa, Wielunia i Sieradza. Prowadził ją Jan Stawicki. W roku 1929 konwencja odbyła się przy ul. Wólczańskiej 5 w Łodzi.