Od połowy XIX w. do 1918 r. klasztor służył nadal głównie jako koszary, natomiast w kościele, na przełomie XIX i XX stulecia, utworzono klub miejski. W dwudziestoleciu międzywojennym budynki wykorzystywano do innych funkcji - w gmachu klasztoru mieściła się policja, natomiast w dawnym kościele na piętrze urządzono salę widowiskową, a na parterze siedzibę objęła Powiatowa Kasa Oszczędności. Dawny kościół podczas II wojny światowej przez krótki okres zajmował komitet Rady Głównej Opiekuńczej. Po jej zakończeniu nastąpiły kolejne zmiany – klasztor częściowo przeznaczono dla milicji (1944 r.), kościół przez krótki okres zajmowało wojsko rosyjskie, a później oba budynki łącznie wykorzystano na potrzeby domu dziecka, jaki działał tu w latach 1947–84. W 1985 r. fragment wschodniego skrzydła klasztoru objęto pracami remontowymi, po których w 1990 r. został zajęty na potrzeby PKZ.