W 1937 roku wyjechał kaznodzieja Cyryl Iwanow, a w 1940 Mikołaj Sylwesiuk, co osłabiło zbór. Podczas okupacji sowieckiej utracono zajmowany lokal, ze względu na nałożenie przez okupanta wysokiego podatku. Na czas niemieckiej okupacji zielonoświątkowcy przyłączyli się do zboru. Przewodniczącym zboru był wtedy Grzegorz Ziemcow, który sympatyzował z zielonoświątkowcami. Po wojnie zielonoświątkowcy wraz z Ziemcowem, dotychczasowym przewodniczącym zboru baptystów, odeszli i założyli własny zbór. Ziemcow działał odtąd u zielonoświątkowców, po czym przeszedł do tzw. „prostaków”. W latach 50. największym problemem zboru było to, że dzieci wielu zborowników (przedstawicieli pierwszego pokolenia) nie uczęszczała do zboru. „Nie znaleźliśmy dotychczas drogi do pozyskania tej młodzieży” – ocenił w 1958 roku Jan Mackiewicz, pastor z Bielska Podlaskiego.
W latach 1967–1969 służył zborowi jako kaznodzieja Konstanty Wiazowski.
Sytuacja w zborze ustabilizowała się około roku 1975.
W latach 1986–1990 wybudowana została nowa kaplica. Uroczyste otwarcie odbyło się 15 września 1991 roku. Nowy obiekt stanowił dla zboru nowe możliwości.