Talary Piotra powinny być zgodne z ordynacją z 1766 r. wydaną przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Jednak w tym czasie w wielu państwach, szczególnie basenu bałtyckiego, upodobano sobie i dla celów handlowych upowszechniano model talara albertyńskiego. Talary kurlandzkie były lepsze o 1,269 grama srebra od aktualnie bitych w Rzeczypospolitej.
Wzorem dla emisji złotych monet Piotra Birona, zrealizowanej w 1780 r., były niewątpliwie dukaty Stanisława Augusta Poniatowskiego z lat 1766–1779. Dukaty kurlandzkie różniły się od koronnych jedynie masą, gdyż były lżejsze o 0,04 grama.
Monety Gottharda Kettlera (1570–1579,1586) dwudenary awers: monogram „SA”, rewers: herb rodowy Kettlerów, roczniki: 1578 (R5), 1579 (R4)
szelągi awers: tarcza Ketlterów rewers: Gryf Kurlandzki roczniki: 1570, 1571, 1573, 1574, 1575, 1576, 1577
trojak awers: popiersie rewers: napis rocznik: 1586 talary awers: pięciopolowa tarcza kurlandzka rewers: dwupolowa tarcza polsko-litewska roczniki: 1575, 1576
Fryderyka Kettlera i Wilhelma Kettlera (1596–1611) szelągi awers: monogram „S” (od Sigismundus) rewers: Lew Kurlandzki roczniki: 1596, 1600, -600, 1601, 1602, 1604, 160-4, 1605, 1606, 1607, 1610, 1611, 1620 (data omyłkowa)