Roman Szczerbakiewicz (ur. 16 grudnia 1931 w Warszawie, zm. 4 września 2004 w Świdniku) – polski motocyklista, brat Remigiusza Jana Szczerbakiewicza.
Życiorys Okres okupacji spędził w stolicy na Starym Mieście, tam też przeżył Powstanie Warszawskie. W powstaniu zginęła jego matka i babka. Pozostała rodzina wraz z innymi warszawiakami znalazła się w obozie w Pruszkowie. Po ucieczce z obozu Roman powrócił na gruzy swojego domu. Tam na terenie zaminowanym znaleźli go żołnierze 11 pułku 4 dywizji 1 Armii WP. Jako syn pułku przeszedł szlak bojowy z Warszawy do Łaby. Po klęsce Niemiec odnalazł pozostałą przy życiu rodzinę, z którą zamieszkał w Lubaniu Śląskim. Tam pracował i uczęszczał do szkoły. Już mając 14 lat już jeździł na poniemieckim Zundappie. W roku 1952 rodzina Szczerbakiewiczów przeniosła się do Świdnika, gdzie Roman rozpoczął pracę w WSK. Tam dość szybko założył wraz z Januszem Jaworskim Klub Sportowy „Stal Świdnik”klub motorowy. Przez pewien czas w klubie były dwa motory, w krótkim czasie przybyło 14 motocykli SHL-125, a następnie NSU-350, na którym jeździł Szczerbakiewicz. Startował w wyścigach motocyklowych, motokrosach, trzykrotnie w rajdach patrolowych. Roman Szczerbakiewicz był wieloletnim członkiem kadry narodowej.