Labry: czarne, podbite złotem.
Najwcześniejsze wzmianki Herb Kolczyk I wzmiankowany jest po raz pierwszy przez Dachnowskiego (Herbarz szlachty Prus Królewskich, ok. 1620), za którym przytaczają go polskie herbarze, m.in. Niesieckiego i Ostrowskiego.
Herb określony jako Kolczyk II to herb śląskiej rodziny von Stentsch (Stencz, Szczaniecki). Ostrowski wymienił ten herb pośród innych odmian herbu Kolczyk, posiłkując się informacją Niesieckiego, jakoby pomorska rodzina Konarskich herbu Kolczyk miała być jej gałęzią. Jednakże Konarscy na Pomorzu nie używali tego herbu. Brak również dowodów na pokrewieństwo obu rodzin. Jednocześnie Ostrowski wymienia identyczny herb nazwany przez siebie Stencz.
Herb określony jako Kolczyk III pojawił się po raz pierwszy na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 (ale połówka koła ustawiona w pas, tarcza ze skrajem, podpisany Condarsin). Ponadto przytoczyły go herbarze Bagmihla (Pommersches Wappenbuch, 1855) oraz "Stary" (Siebmachers Wappenbuch, 1656) i "Nowy Siebmacher" (Ausgestorbener Preussischer Adel. Provinz Pommern, 1894).
Odmianę określoną jako Kolczyk IV przytoczył Ostrowski za "Nowym Siebmacherem".
mały|prawo|Herb Erdmundy Konarskiej, fragment epitafium Heidensteinów w Oliwie