Dwudziestolecie międzywojenne W okresie tzw. dwudziestolecia międzywojennego (lata 1918–1939) Poznań uznawano za jeden z prężniejszych ośrodków przemysłowych II Rzeczypospolitej. W 1921 r. przemysł był miejscem zatrudnienia dla 41 tys. osób, co stanowiło blisko 1/4 wszystkich pracujących w stolicy Wielkopolski. Powstały m.in.: zakłady sprzętu motoryzacyjnego (1918), fabryka narzędzi i maszyn (1919), fabryka baterii (1919), 4 fabryki kosmetyków i chemii gospodarczej – Żaka (1919), Falkiewicza (1920), Stempniewicza (1921) i Pebeco (1931); fabryka mebli (1924), odlewnia akcesoriów do pojazdów konnych (1929), fabryka wodomierzy (1930), fabryka opon rowerowych i samochodowych (1930), fabryka koncentratów spożywczych i przypraw (1932) huta szkła (1933) oraz nowa elektrownia (1937). Kształtować się zaczął Poznański Okręg Przemysłowy, który początkowo obejmował jedynie Poznań oraz dwie pobliskie miejscowości – Luboń i SwarzędzUrząd Miasta Poznania (Fakty i liczby – Statystyki, wykresy – Dawny Poznań – 1921–1939 – Przedsiębiorstwa handlowo-przemysłowe w latach 1925–1937), 24.07.2012, http://www.poznan.pl/mim/public/s8a/charts.html?co=print&id=96&instance=1009&parent=274&lang=pl;