Dwudniowa bitwa pod Gotlandią – starcie między flotą szwedzką a duńsko-lubecką, stoczone 30–31 maja 1564 między wyspami Gotlandia i Olandia, zakończone taktyczną porażką Szwedów, którzy utracili okręt flagowy Mars.
Tło Późną wiosną 1564 wojska duńskie wznowiły natarcie w południowej Szwecji, usiłując dotrzeć do Sztokholmu. Równocześnie operacje podjęła flota duńsko-lubecka, pod dowództwem Herlufa Trollego, którego zastępcą był komendant eskadry lubeckiej, Friedrich Knebel. Liczyła ona 33 okręty (w tym 10 lubeckich) lub 27 okrętów (w tym 6 lubeckich). Zadaniem floty sojuszniczej była blokada floty szwedzkiej i zapobieżenie jej wypadowi pod wybrzeża duńskie, a w przyszłości – wsparcie armii w szturmie na Sztokholm. Dowodzący eskadrą szwedzką (23 okręty) adm. , bezpieczny wśród sztokholmskich szkierów, miał bronić stolicy, a w sprzyjających okolicznościach wydać sprzymierzonym bitwę. Zdecydował się na to pod koniec maja, gdy Trolle minął Olandię i podszedł pod wybrzeża Gotlandii.