Iperyty azotowe (HN) – organiczne związki chemiczne, chlorowcopochodne amin alifatycznych o budowie i toksyczności zbliżonej do iperytu siarkowego. Są zaliczane do parzących bojowych środków trujących, jednak nie zostały one nigdy użyte w walce, a obecnie prawdopodobieństwo ich użycia przez wojsko lub terrorystów jest znikome.
Iperytami azotowymi są nazywane przeważnie trzy związki, znajdujące się w wykazie 1. Konwencji o zakazie broni chemicznej: bis(2-chloroetylo)etyloamina (HN-1) bis(2-chloroetylo)metyloamina (HN-2; chlorometyna, mechloroetamina) tris(2-chloroetylo)amina (HN-3; trichlorometyna)
Czwartym iperytem azotowym jest tris(2-chlorobutylo)amina (HN-4), która, jak i wiele pozostałych związków z tej grupy, jest mało znana i rzadko wymieniana w literaturze.
Dawniej w polskiej literaturze specjalistycznej iperyty azotowe były czasem nazywane „azotoiperytami”.