na przewlekłą białaczkę szpikową. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem uznaje iperyty azotowe za substancje grupy 2A, czyli prawdopodobnie rakotwórcze dla człowieka, opierając tę ocenę na ograniczonych danych o rakotwórczości u ludzi i dostatecznych – u zwierząt.
Pierwsza pomoc i leczenie Nie istnieje odtrutka na zatrucie iperytami azotowymi. Poszkodowanego należy odciąć od źródła narażenia, a skażone części ciała natychmiast dekontaminować. Zatrucia można leczyć jedynie objawowo, a w razie potrzeby podtrzymywać funkcje życiowe. Stosowanie przeciwutleniaczy w terapii jest obecnie obiektem badań.
Pochodne Skuteczność chlorometyny w terapii przeciwnowotworowej oraz jej wysoka toksyczność zmusiły do szukania mniej trujących leków. Obecnie niektóre pochodne iperytów azotowych, o znacznie mniejszej toksyczności, są z powodzeniem wykorzystywane w chemioterapii, a mechanizmy ich działania są analogiczne do iperytów azotowych.
Przypisy
Cyt. za: . Cyt. za: . Cyt za: . Cyt za: . Cyt za: .
Cyt. za:
Cyt. za: . Cyt za: . Cyt za: . Cyt za: . Cyt za: . Cyt za: . Cyt za: . Cyt za: .
Cyt. za:
Cyt. za: .
Bibliografia
Kategoria:Aminy trzeciorzędowe Azotowe, iperyty Kategoria:Karcynogeny Kategoria:Związki halogenoorganiczne