Józef Maciąg, ps. Wala, Nash (ur. 29 kwietnia 1914 w VišegradziePaweł Dubiel, Józef Kozak, Polacy w 2. wojnie światowej, 2003, zm. 11 grudnia 1943 w Suka) – kapitan Wojska Polskiego, uczestnik II wojny światowej, spadochroniarz Akcji Kontynentalnej, dowódca polskiego oddziału partyzanckiego w Jugosławii, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Michała Maciąga, żołnierza I wojny światowej i Chorwatki Rozalii Dokić; brat malarza Ludwika Maciąga. Wychowywał się w Białej Podlaskiej. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 15 października 1936 i 54. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę w 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej na stanowisku dowódcy plutonu 3 kompanii strzeleckiej.
W szeregach 34 pułku piechoty walczył w kampanii wrześniowej. Walczył pod Kockiem i w obronie Brześcia. Po kampanii wrześniowej działał w ramach tworzącego się Państwa Podziemnego. Zmuszony do opuszczenia kraju, przedostał się przez Rumunię, Węgry i Jugosławię do Mandatu Palestyny, gdzie zaciągnął się do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich.