Najwcześniejsze wzmianki Nobilitacja Jana Fryderyka Lerchenfelda, sekretarza królewskiego, z dnia 11 kwietnia 1676, cofnięta konstytucją sejmową w 1678, powtórzona 1685. W oryginalnym dokumencie nobilitacyjnym, herb miał postać jak wariant I odmienny. Herb w wariancie upowszechnionym przez źródła niemieckie (wariant I) wymieniają herbarze: Nowy Siebmacher, Ledebura (Adelslexikon der preussichen Monarchie von...), Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich, błędny rysunek) oraz Bonieckiego (Herbarz polski). Wariant II wymieniany przez Siebmachera i Żernickiego (Geschichte der polnische Adel), pochodzi z pieczęci Petera von Lerchenfeld. Natomiast herb o nazwie Gawroniec, należący do Konstancji Lerchenfeld, pochodzi z łacińskiego opisu przy instalacji kanonika włocławskiego w 1760.
Rodzina Lerchenfeld Rodzina prawdopodobnie pochodzenia niemieckiego, po uzyskaniu polskiego szlachectwa osiadła na Kaszubach. Tam też wzmiankowani są potomkowie Jana Fryderyka: Konstancja (zm. 1721), Johann (posiadacz połowy Brętowa w 1692, a od 1694 działu w Nowcu, w rękach rodziny do 1728). Ludwik Lerchenfeld podpisał elekcję Leszczyńskiego w 1733, zaś Józef manifest za Augusta III.