powołali na mistrza krajowego w Inflantach alias „Heidenreich”, Michael (Michał) Finckh von Overberg herbu „UTRAQUE DUCE”, czyli wodzowie lub ostoja odmienna lub pruska, a wielki mistrz zakonu Paweł von Russdorff powołał sobie swego mistrza von Nothelbena1, licząc na poparcie rycerstwa będąc z Nadrenii, ale władza faktyczna pozostała w rękach Finckha von Overberga, który mocno związał się z mistrzem Germanii i był jego ziomkiem, jak i wspólnikiem w sprawie pokoju brzeskiego. Na dodatek tego doszło do kolejnego zdarzenia wspomagającego politykę Habsburgów, von Russdorff zdetronizował marszałka Rzeszy von Wirsberga, na co Szwabowie, Bawarczycy i Frankowie ze Szwajcarii podnieśli jawny bunt w konwentach w Królewcu, w Liwonii (Michał von Overberg) i Brandemburgu przeciwko von Russdorfowi, pokładając nadzieję w Koradzie von Erlichshausen w 1439 r. W 1440 r. w styczniu zawiązano konfederację, a w lutym uderzono zbrojnie na nowego wielkiego marszałka i odebrano mu pieczęć, do tej sytuacji dołączyli zbuntowani komturowie i w lutym odebrali klucze von Russdorfowi do zamku w Malborku.