Pod koniec XVIII wieku wieś liczyła 12 domostw zamieszkiwanych przez 64 mieszkańców oraz jedną karczmę i jedno wolne sołectwo. W roku 1802 wieś zamieszkiwało 3 kmieci, 2 zagrodników, 5 chałupników, karczmarz i sołtys. W roku 1830 Karnczą Górę zamieszkiwało 121 osób, z czego 49 było ewangelikami, a reszta katolikami. Piętnaście lat później, w roku 1845 we wsi mieszkało 155 osób, w tym 40 katolików; zabudowę wsi stanowiło 16 domów, wolne sołectwo i gorzelnia, wśród mieszkańców było dwóch szewców i jeden przekupień. Katolicy korzystali z kościoła w Muchoborze Wielkim, a ewangelicy z kościoła w Jerzmanowie. W roku 1887 wieś zamieszkiwało 245 osób – 195 ewangelików, 41 katolików i 9 żydów. W jednym z ostatnich spisów ludności w Niemczech przed końcem II wojny światowej, na początku 1941 roku, we wsi naliczono 135 mieszkańców. Zniszczone w 1945 roku zabudowania wsi nie zostały zasiedlone, a samą wieś zlikwidowano; powodem takiej decyzji władz były plany powiększenia wojskowego lotniska na Strachowicach, leżącego w bezpośrednim sąsiedztwie wsi.