IMT-Advanced (ang. International Mobile Telecommunications-Advanced) – zbiór wymagań określonych przez ITU-R, które muszą być spełnione przez sieci radiowe czwartej generacji. W mediach sieci spełniające te wymagania często określane są jako 4G. Prace nad systemem rozpoczęły się w 2000 roku, kiedy wiadomo już było, że urządzenia mobilne będą generować coraz więcej ruchu internetowego z którym nie poradzą sobie obecne sieci komórkowe.
Wymogi ITU-R dla IMT-Advanced Aby sieć radiowa była zgodna z IMT-Advanced musi spełniać, między innymi, następujące wymagania: powinna być oparta na komutacji pakietów IP powinna współdziałać z obecnymi standardami sieci bezprzewodowych przepustowość łącza radiowego powinna być nie mniejsza niż 100 Mbit/s standard powinien ograniczać górne wartości opóźnień przesyłania danych: dla warstwy transportowej (ang. user plane) opóźnienia powinny być nie większe niż 10 ms, niezależnie od tego w którym kierunku przesyłane są dane. Dotyczy to sytuacji, w których łącze nie jest obciążone, czyli korzysta z niego jeden użytkownik, przesyłający jednym strumieniem małe pakiety IP składające się tylko z nagłówka dla warstwy sygnalizacyjnej (ang. control plane) opóźnienia powinny być nie większe niż 100 ms.