Dwa tygodnie po wylęgu młode opuszczają gniazdo, lecz nie oddalają się daleko. Przez kolejne 3 tygodnie można je odnaleźć skupione w grupie na czubkach drzew. W wieku 6–7 tygodni młode dobrze fruwają i odlatują na tereny żerowania. Dorosłe ślepowrony słabo rozróżniają własne młode i niekiedy dochodzi do karmienia innych piskląt z kolonii. Młode w przypadku nagłego zaniepokojenia lub ataku drapieżnika mają skłonność do wymiotowania pokarmem w kierunku agresora. Pożywienie Ślepowron rdzawy jest gatunkiem oportunistycznym. Jego dieta składa się przede wszystkim z ryb, aczkolwiek zjada także pijawki, dżdżownice, owady wodne i lądowe. Pokarm stanowią również raki, małże, kalmary, płazy, jaszczurki, węże, gryzonie, ptaki oraz ich jaja, padlina, materiał roślinny, a także odpadki na wysypiskach śmieci. Pożywienia poszukuje najczęściej w pobliżu płytkich brzegów jezior i rzek. Pokarmu poszukuje najczęściej w godzinach porannych. W okresie lęgowym, kiedy zapotrzebowanie na pokarm jest większe, jego poszukiwanie odbywa się w ciągu całego dnia.