W latach 1981–1986 zajmował urząd ministra handlu i przemysłu. Jednocześnie w latach 1983–1985 był ministrem finansów, a w latach 1985–1986 ministrem zdrowia. Od 1985 do 1991 ponownie zajmował stanowisko ministra edukacji. W 1991 odszedł z rządu i powrócił do pracy w sektorze prywatnym. Od 1992 do 1995 był dyrektorem w korporacji OCBC Bank.
W 1995 wszedł w skład gabinetu premiera Goh Chok Tonga, w którym objął stanowisko wicepremiera (1995–2005). Jednocześnie od 1995 do 2003 zajmował urząd ministra obrony, a w latach 2003–2005 ministra koordynującego ds. bezpieczeństwa i obrony. W tej roli koordynował pracę resortów obrony, spraw wewnętrznych oraz spraw zagranicznych, co miało na celu przeciwdziałanie zagrożeniom terroryzmu. Jako minister obrony przyczynił się do modernizacji Singapurskich Sił Zbrojnych, w tym zwiększenia ich zdolności bojowych. Doprowadził do podpisania porozumień o współpracy sił zbrojnych i wywiadów z kilkoma państwami, w tym z Australią, Francją, Indonezją, RPA oraz USA. W 2005 odszedł z rządu. W roku następnym złożył mandat deputowanego.