Zajmował się ponadto organizacją burs, w których młodzież wychowywana była w duchu rosyjskim.
„Proces Bendasiuka i towarzyszy” Aresztowany pod koniec marca 1912, w czasie kampanii władz austriackich przeciwko moskalofilstwu, dążącej do zablokowania rozszerzania się sympatii prorosyjskich w społeczeństwie Galicji w obliczu wojny z Rosją. Razem z Wasylem Kołdrą, organizatorem czytelni rusofilskich, i prawosławnymi misjonarzami, księżmi Ignacym Hudymą i Maksymem Sandowiczem został oskarżony o szpiegostwo na rzecz Rosji oraz zdradę stanu. Zdaniem Włodzimierza Osadczego ich proces miał zniechęcić obywateli austriackich do sympatii prorosyjskich. Podobną opinię wyraziła Bernadetta Wójtowicz-Huber.
„Proces Bendasiuka i towarzyszy”, jak określano go w prasie galicyjskiej, był obszernie relacjonowany na łamach prasy – sprawozdania z niego zamieszczały wszystkie gazety lwowskie, swoich korespondentów do Lwowa skierował również szereg pism zagranicznych (francuskich, niemieckich, włoskich). Największym zainteresowanie sprawa cieszyła się w Rosji. Proces na miejscu obserwowali przedstawiciele czterech najważniejszych frakcji rosyjskiej Dumy Państwowej.