Po siedmiu wygranych walkach (wszystkie przed czasem) i jednym remisie stanął ponownie do pojedynku o tytuł mistrza IBF. 4 października 2003 w Los Angeles pokonał Meksykanina Edgara Cardenasa przez TKO w 6r i został nowym mistrzem. W pierwszej obronie tytułu, 10 kwietnia 2004, spotkał się ponownie z Leyvą. Tym razem zwyciężył przez TKO w 3r. Ponowna próba obrony tytułu była mniej udana. 14 września po niejednogłośnej decyzji sędziów przegrał z Muhammadem Rachmanem i utracił pas.
Po zdobyciu tytułu WBC Latino w wadze muszej ponownie próbował zdobyć tytuł mistrza świata w wadze słomkowej, tym razem organizacji WBO. 10 grudnia 2005 przegrał z obrońcą tytułu Ivánem Calderónem jednogłośnie na punkty.
Po kilku kolejnych walkach (zdobycie tytułu WBA Fedelatin w junior muszej i porażka z przyszłym mistrzem świata Giovanim Segurą) zdobył, 26 września 2008, tymczasowy tytuł WBO w wadze słomkowej. Pokonał przyszłego mistrza świata IBF w junior muszej Argentyńczyka Luisa Alberto Lazarte. Już w następnej walce, 6 grudnia, stracił go przegrywając przez KO w 4r z Manuelem Vargasem. Po kolejnej porażce przed czasem, 4 grudnia 2009, zakończył karierę.
Przypisy
Bibliografia Lista walk zawodowych Daniela Reyesa Biografia Daniela Reyesa na BoxRec Boxing Encyclopedia
Kategoria:Kolumbijscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi junior muszej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi słomkowej