Reakcja Watykanu 14 czerwca 1907 papież Pius X wydał list apostolski Ea Semper, na mocy której powołał w Ameryce odrębne biskupstwo greckokatolickie. Hierarcha Rusinów miał jednak działać z jurysdykcji biskupów łacińskich. Ponadto duchowni ruscy mieli kształcić się w seminariach rzymskokatolickich i przyjmować święcenia kapłańskie jako celibatariusze. Przed objęciem parafii wymagana była od nich przysięga, iż nie opuszczą bez zgody odpowiedniego biskupa łacińskiego jego diecezji ani nie wyjadą do Europy. Biskupi rzymskokatoliccy otrzymali także prawo usuwania greckokatolickich duchownych z parafii. O ile przechodzenie Rusinów na obrządek łaciński było możliwe bez przeszkód, indywidualnie i całymi grupami, przyjmowanie obrządku wschodniego było zabronione. Małżeństwa mieszane mogły być zawierane jedynie przed duchownymi rzymskokatolickimi, zaś w przypadku, gdy mąż był tego wyznania, obowiązkowo chrzczono w Kościele łacińskim wszystkie dzieci (w przypadku odwrotnym istniała możliwość wyboru obrządku). W takich związkach nie istniała możliwość przyjęcia obrządku bizantyjskiego przez stronę łacińską, funkcjonowała jedynie zmiana obrządku greckokatolickiego na łaciński. Zarządzenia papieskie były przyczyną dalszych nadużyć ze strony hierarchii rzymskokatolickiej, dążącej do całkowitej latynizacji emigrantów rusińskich.