Jego konstrukcję oparto na szkielecie krzyżowo-żebrowym. Zrekonstruowano również służki sklepienne na filarach i założono nowe opaski na kapitelach. Wnętrze kościoła pokryto nowym tynkiem, a wysklepki sklepień – polichromią. Renowacji poddano jednocześnie zabytki ruchome, tj. organy wraz z prospektem organowym, empory, ławy oraz obrazy.
W latach 70. XX w. przeprowadzono prace termomodernizacyjne (węzeł grzewczy). Ostatnie lata przełomu XX/XXI w. przyniosły również przedsięwzięcia o charakterze konserwacyjno-renowacyjnym, czego wynikiem m.in. była wymiana pokrycia dachowego i poprawa wyglądu estetycznego wieży kościelnej. W 1948 r. zostały powieszone i poświęcone trzy dzwony: św. Wojciecha (1100 kg), św. Stanisława (biskupa) (700 kg) oraz św. Kazimierza (60 kg)Źródła nie przekazują o dalszych losach dzwonów z 1658 r. Według rejestru zabytków ruchomych kościoła Mariackiego znajduje się tu pięć żeliwnych dzwonów z 1899 (o wym. 68 × 74 cm), 1918 (100 × 100 cm), 1920 (80 × 82 cm), 1924 (86 × 84 cm) i 1930 r. (78 × 78 cm).. W 1957 r. ołtarz główny został poddany konserwacji. W 1984 r. do użytku oddano nową plebanię, którą wybudowano przy ul. 3-Maja 17. W 1990 r. zbudowano ołtarz soborowy według projektu Romana Falarczyka. W 2003 r. zmienione zostało ogrodzenie terenu przykościelnego. 18 maja 2005 r.