Jego książka „Deutschland und Polen” wydana w 1933 roku spotkała się z ostrą krytyką polskich historyków. Stanisław Zakrzewski napisał o niej, że „Tego rodzaju książka jest (...) atakiem na przeszłość Polski”Gerard Labuda, „Polska granica zachodnia. Tysiąc lat dziejów politycznych”, Wydawnictwo Poznańskie 1974.

Po zakończeniu wojny aż do śmierci poświęcił się aktywnie w rekonstrukcję nurtu Ostforschung w Zachodnich Niemczech, zajmując wiele eksponowanych stanowisk akademickich.

Publikacje 1926: Die Ostpolitik Ottos des Großen in: Historische Zeitschrift. 1931: Die Anfänge der Slawenmission und die Renovatio imperii des Jahres 800 in: Sitzungsberichte der Berliner Akademie der Wissenschaften. 1932: Der, römische Erneuerungsgedanke‘ und seine Bedeutung für die Reichspolitik der Kaiserzeit. 1933: Die politische Entwicklung Osteuropas vom 10.–15. Jahrhundert in: Albert Brackmann (Hg.), 1933: Deutschland und Polen.