Dopiero w ostatnich latach życia zaczął malować farbami olejnymi.
W roku 1940 został powołany do służby wojskowej, w roku 1943 został wysłany do Norwegii, w latach 1945-1947 przebywał we francuskiej niewoli. Po wojnie zamieszkał w Börnchen, gdyż mieszkanie w Dreźnie zostało zbombardowane. W latach 1949–1953 pracował jako nauczyciel rysunku w szkole w Dippoldiswalde. Odmówił przystąpienia do Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec. W latach 1949–1955 zajmował się również malarstwem ściennym, m.in. w Politechnice Drezdeńskiej.
W roku 1971 otrzymał nagrodę im. Käthe Kollwitz, w roku 1972 Nagrodę Państwową NRD.
Bibliografia
Biografia
Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Niemiec Kategoria:Malarze Nowej Rzeczowości Kategoria:Odznaczeni Nagrodą Państwową NRD Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1976