Wraz z końcem "srebrnej generacji", Mauricio stał się jednym z liderów zespołu prowadzonego przez Zé Roberto. W 1992 roku wystąpił jako podstawowy rozgrywający na Igrzyskach Olimpijskich. Obok takich zawodników, jak Carlão, Filho, Tande, Giovane i Marcelo Negrao, Mauritius zdobył swój pierwszy złoty medal olimpijski.

Lima przeszedł kolejną wymianę pokoleniową w zespole. W reprezentacji pojawiało się wiele nowych talentów. Stał się zatem łącznikiem pomiędzy starym i nowym pokoleniem. W zespole pojawili się m.in. Giba, Gustavo i Nalbert. Wymiana pokoleniowa odbyła się również na jego pozycji - w 2003 Mauricio był rezerwowym Ricardinho. Ale zanim to się stało był podstawom rozgrywającym w dwóch Igrzyskach Olimpijskich (w Atlancie 1996 i Sydney 2000).

Swoją karierę zakończył po IO w Atenach. W reprezentacji Brazylii wystąpił w sumie 555 razy.