Demografia Według spisu powszechnego z 1921 roku wieś zamieszkana była przez 392 osoby, w tym 379 Polaków i 13 Białorusinów. 330 mieszkańców miejscowości wyznawało katolicyzm, 62 – prawosławie. Obecnie w Dzieniewiczach pozostało bardzo niewielu przedstawicieli rdzennej ludności. Około połowy stanowią ludzie przyjezdni, którzy przesiedlili się czasach ZSRR i niepodległej Białorusi aby pracować na miejscowych fermach.
Ciekawostki Wśród rdzennych mieszkańców wsi Dziniewicze rozpowszechnione jest używanie specyficznych pseudonimów na określenie sąsiadów i znajomych z tej samej miejscowości. Są to m.in. Alasiok, Bahdure, Bazylowy, Bajstruk, Bacion, Bacianowa, Buława, Butrym, Biazmien, Biazmienawy, Wincukowyja, Wuszłak, Welwal, Harbatawyja, Hłuchare, Jezydor, Żwirak, Żyła, Kancawyja, Kaupak, Kasparawy, Klawuk lub Klauk, Klawukowy, Krahol, Łasy, Mazure, Malon, Malane, Macharolik, Molki, Najt, Pamorak, Płaksa, Razasinyja, Sabacznik, Sałemba, Sciepulowy, Tarpieda, Futarouskija, Chulisz, Ciekawy, Cyhane, Szaszul, Jacuk.
Przypisy Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 5, poz. 41
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie brzostowickim Kategoria:Miejscowości województwa białostockiego (II Rzeczpospolita)