ze Lwowa, a potem już z Warszawy.
Okres powojenny Gdy w lipcu 1944 Białystok został wyzwolony z okupacji niemieckiej, wznowiono oficjalną działalność kaznodziejską.
5 marca 1945 za przynależność do Świadków Jehowy „bandy leśne” dokonały zabójstwa wyznawcy w Ciechanowcu (Józef Bąk). Powstawały nowe zbory. Rozpoczęto regularną działalność w powiecie łomżyńskim. Głosiciele w tym powiecie mieszkali głównie w gminach Stawiski, Drozdowo, Kupiski i Nowogród. W okresie od 5 kwietnia 1945 roku do 25 lutego 1947 roku za przynależność do Świadków Jehowy dokonano ośmiokrotnej grabieży mienia w Stawiskach. Podobne incydenty miały miejsce 28 maja 1945 w Brzeźnie (Antoni Gutowski) oraz w październiku 1945 roku w Jedwabnem. Brutalnych pobić dokonano m.in. w miejscowościach: Młynik (maj, lipiec) i Szabły Młode.
Na początku 1946 roku regularna działalność objęła powiat szczuczyński. Na jego terenie mieszkało 10 głosicieli. 3 sierpnia 1946 do Starosty Powiatowego w Grajewie wpłynęło zgłoszenie o działalności zboru w Grajewie. Głosiciele mieszkali m.in. w Grajewie (Anna Surawska), Brzeźnie (rodzina Gutowskich) oraz w Rakowie (Stanisław Piwko). Według szacunków w 1946 roku na terenie województwa białostockiego działało około 1000 głosicieli, z czego połowa w powiecie łomżyńskim.