Lata 30. XX wieku Na początku lat 30. XX wieku zbory istniały m.in. w następujących miastach i miejscowościach: Lublin, Biszcza, Terespol, Korchów Pierwszy i Rulikówka, a grupy w okolicach Biłgoraja, Hrubieszowa, Kraśnika i Zamościa.
W 1931 r. w społeczności Badaczy Pisma Świętego nastąpił rozłam; część, która nie przyjęła nowej nazwy, Świadkowie JehowyNajwiększa grupa Badaczy Pisma Świętego, która pozostała związana z Towarzystwem Strażnica, 26 lipca 1931 roku przyjęła nazwę Świadkowie Jehowy., i odrzuciła wprowadzane przez Towarzystwo Strażnica zmiany, do czasów współczesnych działają w Lublinie jako zbory Badaczy Pisma Świętego (zob. Zbór Zrzeszenia Wolnych Badaczy Pisma Świętego w Lublinie oraz Zbór Świeckiego Ruchu Misyjnego „Epifania” w Lublinie).
W 1933 i 1934 roku konwencja odbyła się we wsi Rulikówka k. Sokala oraz w Teresinie, w 1937 roku w Dorohuczy i we wsi Borówek.
W roku 1938 w powiatach biłgorajskim, zamojskim, lubelskim, chełmskim i krasnostawskim, z małych grup wyznawców powstały zbory. Działalność w Zamościu koordynował Jan Chodara.