Była tam specjalna administracja seklerska, różne instytucje (inne niż na Węgrzech), miała spisane prawa i zwyczaje, które były uznane w Królestwie Węgier.
Mózes Székely w latach młodzieńczych zajmował się handlem solą, gdyż jego ojciec János Literati Székely był wśród pierwszych szambelanów soli. Kopalnia soli była własnością wspólną seklerów, ale król János II upaństwowił ją po buntach w 1562 roku. Po śmierci króla Jánosa II na księcia wybrany został katolik Stefan Batory, mimo iż większość wybierających była protestantami. W Siedmiogrodzie już w roku 1568 była wolność religijna i po raz pierwszy w Europie kościoły katolicki, luterański, kalwinistyczny i unijny były równe w prawie. Pod koniec XVI wieku Księstwo Siedmiogrodu zaliczało się do najlepiej prosperujących krajów Europy, a większość jego mieszkańców była Węgrami i Seklerami. Żyli tam także Sasi i Rumuni. Dane te pochodzą z pisma Pierre'a Lescalopiera, posła króla francuskiego Karola IX.