Końcowym produktem procesu jest krzemionka. W zależności od warunków uzyskuje się cząstki o różnej wielkości i kształcie, będące gigantycznymi makromolekułami. Produkty o regularnym, kulistym kształcie i jednolitej wielkości powstają podczas tzw. , opisanego po raz pierwszy w 1968 r. przez Wernera Stöbera, Arthura Finka i Ernsta Bohna. Średnica uzyskiwanych cząstek wynosi od 5 nm do 2 μm. upright=2|class=skin-invert-image|mały|center|Powstawanie krzemionki z TEOS-u

Produkty TEOS jest stosowany do otrzymywania:

silikażelu hydrożeli krzemionkowych hybrydowych materiałów epoksydowo-krzemionkowych aerożeli krzemionkowych kserożeli krzemionkowych zeolitów.

Przypisy

Kategoria:Organiczne związki krzemu