Po powrocie do rodzinnego miasta zaangażował się w zwalczanie wpływów greckich w Macedonii oraz dominacji helleńskiej w lokalnych strukturach Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. Domagał się wprowadzenia języka cerkiewnosłowiańskiego do użytku liturgicznego i uznał się za Bułgara. Prawdopodobną przyczyną zmiany poglądów była dla niego informacja o losie braci Dimitara i Konstantina Miładinowów, nauczycieli i zbieraczy macedońskich pieśni ludowych, którzy zostali aresztowani na polecenie władz tureckich pod zarzutem nielegalnej pracy dla Kościoła katolickiego i zmarli w 1862 w więzieniu na tyfus. Pyrliczew uważał, że ich uwięzienie zainspirował lokalny grecki biskup prawosławny i do końca życia reprezentował postawę antyhelleńską.
Dokonał przekładu Iliady na ludowy dialekt regionu ochrydzkiego (który starał się popularyzować jako język literacki). Został ostro skrytykowany przez Bułgarów. Pyrliczew twierdził później, że został przez nich „zniszczony”. Mimo tego swoją wydaną pod koniec życia Autobiografię napisał w języku bułgarskim.
W 1868 opublikował Krótką gramatykę słowiańską, w której wyłożył swój projekt stworzenia wspólnego języka dla wszystkich Słowian.
Przypisy
Kategoria:Bułgarscy poeci XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Ochrydzie Kategoria:Urodzeni w 1830 Kategoria:Zmarli w 1893