Kazimierz Antoni Sheybal, ps. „Antek” (ur. 4 maja 1920 w Zgierzu, zm. 8 lipca 2003 w Warszawie) – polski reżyser, oficer Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Zgierzu w rodzinie pochodzenia szkockiego o bogatych tradycjach artystycznych jako syn Stanisława (1891–1976), znanego artysty malarza i fotografika, pioniera w zakresie stosowania techniki gumy wielobarwnej, i Bronisławy z Kotulów (1891–1979). Brat Władysława - aktora i reżysera.
We wrześniu 1939 uczestniczył w wojnie obronnej. Plutonowy podchorąży Armii Krajowej w batalionie „Zośka”. Od 5 sierpnia 1944 r., w batalionie pancernym „Zośki”. Następnie organizował przejścia i przeprowadzał grupy kanałami na Żoliborz. Po upadku Starówki zastępca dowódcy, a następnie dowódca plutonu 230 w Zgrupowaniu „Żniwiarz”. We wrześniu awansowany do stopnia podporucznika.
Za czyny podczas powstania z rozkazu dowódcy 8 Dywizji Piechoty AK z 30 września 1944 został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (nr 12876) oraz dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Po powstaniu był jeńcem obozów jenieckich Altengrabow i Sandbostel oraz więźniem obozu koncentracyjnego Neuengamme.