Biskup 200px|right|thumb|Widok klasztoru w Byteniu, w którym żył i został pochowany biskup Jozafat Żarski 2 grudnia 1833 biskup Józef Siemaszko zasugerował ministrowi spraw wewnętrznych Dmitrijowi Błudowowi nominowanie dwóch biskupów pomocniczych diecezji litewskiej. Jednym z nich miał być Jozafat Żarski, który w zamyśle Siemaszki miał rezydować w klasztorze w Byteniu, nosząc tytuł biskupa pińskiego. Biskup piński miał utrzymywać się z funduszy klasztoru byteńskiego, likwidowanego monasteru w Antopolu, Monasteru Leszczyńskiego i pozostałych likwidowanych mniejszych ośrodków bazyliańskich, łącznie dysponujących kwotą 39 tys. rubli. Żarski został wyświęcony na biskupa 21 stycznia 1834 w domowej świątyni przy Greckounickim Kolegium Duchownym przez Józefa Siemaszkę, Jozafata Bułhaka i Franciszka Pawłowskiego. Siemaszko miał nadzieję, że jako biskup Jozafat Żarski nie będzie przeciwstawiał się jego działaniom na rzecz usunięcia z liturgii unickiej elementów łacińskich. Został zresztą do tego zobligowany w momencie przyjmowania sakry biskupiej. W praktyce biskup piński nie popierał działań Józefa Siemaszki. W klasztorze w Byteniu nie przeprowadził zmian nakazywanych przez Siemaszkę, nie zadbał również o poprawę dyscypliny wśród zakonników.