Na północ i północny zachód od krajów hyboryjskich nie było cywilizowanych krajów. Obszary te zamieszkiwali prymitywni barbarzyńcy – Piktowie i Cymeryjczycy, żyjący w klanach. Na północ od Cymerii leżały krainy Vanaheim i Asgard, także barbarzyńskie. Powyżej były tylko niezbadane mroźne obszary zamieszkałe przez niedobitki małpoludów, które kiedyś zamieszkiwały te obszary.
Na wschód od krajów hyboryjskich i Zamory ciągnęły się rozległe pasy stepów i pustyń. Za nimi na obszarze zamieszkiwanym przez potomków Lemurejczyków, zwanych Hyrkańczykami, powstało potężne państwo Turan. Daleko na krańcach wschodnich leżało starożytne państwo Kitai, o którym jednak mieszkańcom krajów hyboryjskich niewiele było wiadomo.
Ustroje społeczne i polityczne Wszystkie kraje hyboryjskie, a podobnie Turan i Stygia były monarchiami absolutnymi. Niektóre kraje miały formę rozległych królestw (np. Nemedia, Aquilonia), a niektóre miast-państw (np. Korynthia, Shem), także rządzonych zresztą przez monarchów. Monarcha miał władzę prawie nieograniczoną, w jego państwie panował ustrój przypominający średniowieczny feudalizm europejski. Występowała bogata warstwa możnowładców, szlachta-rycerstwo oraz stan trzeci (chłopi, rzemieślnicy, kupcy). We wszystkich tych krajach istniało niewolnictwo.