Charakterystyczna fasada świątyni została zakończona trójkątnym szczytem i wyróżniającym ją portalem „lombardzkim”. Pod koniec XIX wieku obiekt rozbudowano wykorzystując projekt architekta Albina Jankau. Od strony południowej dobudowano wówczas obszerną część prezbiterialną oraz postawiono Dom Zborowy. Świątynia służyła łódzkim baptystom do 1945 roku gdy jako mienie poniemieckie została przejęta przez władze państwowe.

Od 1946 posesję zajmowała Milicja Obywatelska w Łodzi. Znajdował się w nim najpierw „Dom Milicjanta”, a później „Dom Kultury Milicjanta”.

„Dom” mieścił się w budynku znajdującym się na końcu posesji, natomiast frontowa sala modlitw została przekształcona w kino pn. „DKM” (kino „Dom Kultury Milicjanta”, które pełniło również rolę okazjonalnej sali widowiskowej „Domu”; była w nim zamontowana scena). Po zwrocie posesji baptystom „Dom” i kino uległo likwidacji, a salę dawnego kina z powrotem przebudowano na salę modlitwPo latach łódzcy baptyści wracają na ulicę Nawrot; [w:] "Dziennik Łódzki", wyd. A, 14-15 X 2000, s. 17.. Przy okazji gruntownej zmianie uległa jej pierwotna fasada.

Zobacz też Wspólnota Kościoła Chrześcijan Baptystów w Łodzi-Bałutach

Przypisy

Chrześcijan Baptystów Łódź Kategoria:Śródmieście (Łódź)