21 Dywizja Piechoty – związek taktyczny Sił Zbrojnych PRL.
Sformowana w 1950 według etatów dywizji piechoty typu B „konna mała”. Sztab dywizji stacjonował w Lidzbarku Warmińskim. Dywizja weszła w skład 8 Korpusu Piechoty. Wiosną 1957, w ramach kolejnej redukcji, rozformowano 21 Dywizję Piechoty.
Skład i rozmieszczenie (1952) Nazwa jednostki Miejsce stacjonowaniadowództwo 21 DPLidzbark Warmiński66 pułk piechoty Olsztyn75 pułk piechoty Bartoszyce87 pułk piechoty Lidzbark Warmiński117 pułk artylerii lekkiejOstróda55 dywizjon artylerii przeciwpancernej39 dywizjon artylerii przeciwlotniczejLidzbark Warmiński80 batalion saperówBartoszyce69 batalion łącznościLidzbark Warmiński W połowie września 1955 dywizje przeniesiono na nowe etaty (nr 2/171-2/184). Nieznacznie zmniejszono w niej liczbę żołnierzy (z 3542 do 3500). Również we wrześniu podporządkowano dywizji 84 pułk piechoty z rozwiązywanej 22 DP. We wrześniu 1956 w związku z rozwiązaniem dowództwa 8 KA, dywizję bezpośrednio podporządkowano dowódcy Warszawskiego OW.
Żołnierze dywizji Dowódcy dywizji: płk Bazyli Maksimczuk (VII 1951 - VIII 1952) płk Wacław Jagas (1953-1955) płk Jan Czarnecki